ay əngin gecələr !!

          məndə sizə tay

           səsləri içinə baymiş

          parça – parça təlavət edən

          vurğun qarqaların çiynində

          qəbirə gedəcəyəm

          zaman saçlarımi

           bu dünyaya hörüb

          dödaqlarımı kəkrə[1] dadı ilə

          gözü kor olmuş fəlsəfənin

          dili kəsilib

          bu mənəm indi

           Pərsə gune

          - əsirlər havada çönbəlmiş oturan -

          bir kişinin ney səsinə oxşayan .

          inamim var bir kimsə inam üçün ağlamayacaq .

          biz aşağida ki dünyaya gülümsəmişik .