Bahardan öncə sən gəl !!
Bahardan öncə sən gəl !!
Oyaq
Ay günəş boylum , həytımın anlamı !! səni içimdə düşünərkən yazıram . məncə sevmək insanlığımızı tapmaqdır .sevə bilən insan özünü arayıb tapandır . bizı ucaldan sevgidir . dərinliyimiz sevgidəndir ; ondan başqa hər nə varsa yaln , yetərsizdir .
cnımın içi! Eşqin içimadan nəfəs alır bu sevgini hər gündə daha artırmaq əlimdə yox ; ürəyimdə , istəyimdədir . səni sevirəm deyəndə ; varam . bilirəm səndə məni sevirsən . gözlərindən , sözlərindən oxunur . öykü kimi , yağmur sayaq , duman kimi sevgi tökülür baxışlarından , gülüm səndə sevilirsən , sevildkdə yaranırsan . indi biz seveb sevilməkdə bir – birimizi yaradırıq . sən məni yaratdıqca gözəllənirsən , mənsə səni yaratdıqca güclənirəm, daha bir insan olduğumu düşünürəm. Ay dönüşü olmayan yolum sevgi yolumun parlaq günəşi ! demirəm sənlə ikinci baharı yaşayıram , çünkü sən ilk baharımsan . gec qalmış ilk baharımsan . sən yoxudun ömrümdə qaraqışlar yaşayırdı . səni tanıdığımdan bəri , gülümsəmə ilə , içdən dərin gülmək arasında ki fərqi anladım . dodağımda gülümsəmələrim oldun . gəlmiş , gələcək bütün sıxıntılara , dərdələrə atdığım uca gülüşlərimə səbəb sən oldun . Səninlə danışarkən , şeklində gözlərinə baxarkən , sən ydnımda yox kən , səni düşündüyümdə ürəyimdən , hər damlasında sevinclə həyəcan daşıyan mahnılar boyda , dolu çaylar axır . indi mənim dünyamda yaşam qədər sevməli , ölüm qədər gerçəksən . Biz sevgi yollarında heç bitməyən bir yola çıxmışıq . indi hardasan mən yolun ortasında sənsiz yaşamadığım yerlərdə tək qalmışam . o qədər tanıdığım insanların arasında sənə tay tapa bilmirəm . səndən giss etdiklərimi dəftərimdən artıq ürəyimə yazmışam ; o yanımda qalargıdır . sənsiz qaranliq içində bir səni düşünürəm . de indi hardasan ? !! ... “ səni sevirəm “ kəlməsin ifadə etdigi halları bütün anlamlara yükləyirəm . sən deyə yaşadıqlarımı ürəyimdə görə bilərsən . yaşadiğim bu anı gözbəbəklərimdə ki ışıltılarda hiss edə bilərsən ! sabahlarımda səninlə yaşaya biləcəyim mutluluqları isə ovuclarımda saxlayıram orda axtara bilərsən !öylə candan süvirəm ki səsində ki gözəlligini hər gün duymaq ; sevdanı hər şeirin sonuna sıxdıra bilmık , tək kəlmə ilə bitməli sənə olan eşqimin şeriləri , bir quru təşəkkür detil , bəlkə sənə bunca yaşanmamışlardan sonra , sənə ən böyük hədiyəm səni bir ömür boyu sevəcə bir urəyi verirəm . bundan sonra səndə yaşasın , səninlə nəfəs alıb , sənin sevdanla boya çatsın, acılarında səninlə ağlasın , gülümsəmələrində səninlə çevrənə ətir saçsın . Səni sevdiyimin nədənini soruşursan . quy deyim : sən həyatımin boyuca axtardığım mutluluqlarla , canımın yarısısan . ömür boyu özümdən artıq səni sevəcəyəm . nəfəsim kimi mənə yaxınsan , hardan biləcəksən ki canımin içindəsən ? səni hər zadın ilə sevirəm . ürəyimin ən gizli yerində sən , gecələrimə ışıq saçan ən parlaq ulduzumsan , gündüzlərimə ki aydınlığım , səbahlarimda ki günəşim sənsən !!! Sevgi payım ! gecə yarısı gözlərin bir ulduz kimi parlayanda sanki gözlərində “gecələr” mahnisini dinləyirəm . dağılan saçlarının arasından bədəninin ətrini içimə çəkib qarşimda olan yazda , vam əsən yel kimi , belinə qədər tökülən saçlarını tumarlayıb üzaqlara dalmış gözbəbəklərində ; bir ömür boyu yaşayıb , səninlə ölmək istəyirəm. Ömür boyu bağçamda bir gül olsaydın , səni nəfəs – nəfəs iyləyib , dərin – dərin içimə çəksəidim ... bir göz olub gözlərimə baxsaydın , içimdəki sənsizlik hüznünü çəkib alsaydın ... ah ! biləsən nə qədər sevinərdi ürəyim , necə sevinərdi dodağımda ki nisgilli öpüş . Nə edə bilərəm ? susutram içimdə , görüşünə elə həsrətəm , sevgini anlayıb anlatmaq nisgili məndə yaşayır ... bilmirsən nə qədər istəyirəm canımdan yalnızlığımı , hicranımı söküb atam . vay nə qədər tələsirəm . harda san tez gəl ! ürəyim ol , səhər gülüm ol ! hər ölümümdə mənə yenidən həyat ver . əlim ol , ayağım ol , canım ol ... gecə - gündüzüm ol ... ağlayan gözlərim ol , hər danladan yenidən yarat məni , yenidən ürəyimə umudlar gətir . öldür yenidən yarat ki , səni nə qədər sevdiyimi , yer üzündə ki bütün canlı- cansız varlıqlara anladım , ələs bahardan öncə sən gəl sevgilim ! yazılarm solmadan , şeirlərim silinmədən ... gecələrim göz yaşımla islanmadan sən gəl !... sən gəl !... daha sonra bahar gəlsin !!!... Canımın içi ! bir gün yanıma gəlsən , məndən ayrılmaq istəyən zaman , sənə getmə diyə bilməm . ama bunu bilməyini istəyirəm : gedərdən , ürəyimidə özünlə götürüb aparacaqsan . ruhundan arınmış bir bədən ardında buraxıb gedəcəksən . Vay mən nədən belə tələsirəm ? bəlkədə sən ; görüşə tələsirsən ? Nazlı süvgilim ! sözlərimə heç bir ihamla örtüyük olmadan sənin ürəyimə yazdıqlarının yanında , geç dəyəri yoxdur . bu sözlri yazmaqdan yalnız səni anlatmağa niyyətlənmişəm . bu sözcüklər iç dərdimi sənə çatdıran ols bilməsə , səndən yox , yazdıqlarından otanmalıyam .
SƏNİ MİN YAŞA
