günəşim sənsən !!
günəşim sənsən !!
oyaq
səhər gülüm !! indi yanımda yoxsan , yazıqlanaraq uzaqlardan bir səs olmağını istirəm , bir səlam , bir nəfəs “üşütmə” diyə səslənməyini istirəm . bir əl olub gül diyə sarılmağını istirəm . yaşıl bir yaz kimi , tərvət yaymağını istirəm !
səni məktublarım kimi sevirəm . səni şerlərim kimi sevirəm . kimsələr bilmədi ki , səni nə qədər çox sevdigimi . hardan biləcəydim səni böyləcə sevdiyimi ? gündüzümdə gecəmdə bir tək sən varsan . hər keçən saniyələrdən bilə səssizcə səni soruşuram , sənə şerlər yazıram anırmısanmı ? hər sözüm doğru , hər sözümün içimdən gələn sənin üçün təmiz duyğularımdı . bəlkədə ilk dəfə çılğınca bir sevgi axarını yaşamaq istədim . nə deyim ki səni nə qədər çox sevdiyimi , necə anladacağımı bilmirəm.
yoxluğunu hiss etmək çox çətindir . sənə eylə bağlanmışam ki zəncir deyil ki qırasan . bir mutluluqsan . hər gün daha çox artan , hər nəfəsdə daha çox sevdya yanan mən olmuşam . adını yazdıqca daha mutluluqlara tökülürsən , bu sevildigim qədər sevməyi özümə borc hesab edirəm . sətirlər aralarında nəfəsim tutub sənin sevdani ciyərlərimə çəkirəm . nə çox özləmişəm səni . səni düşünərkən qurduğum royalarımda dəlicə sarılıb dizlərində duyğulandığım sevdana həsrətəm . bilmirəm ətirli nəfəsini hansi çiçəklərdən almısan ? sünbüllərin , yoxsa qızıl güllərin ətridır bu ? yox ; his edirəm bu cənnətlərin bağçalarından gələn kefləndirci bir qoxudu . sənlə birləşəndən ürəyimin quru çölləri , damla-damla məhəbbətinlə yaşıllaşıb qaranlıq ləhzələrim günəşlənib . ah... nə deyim ki hər gecə ulduz-ulduz gözbəbəklərimə enirsən . həsrətində yandığım , sevgiyə susadığım , yalnızliq çöllərində qana-qana içdiyim , ürəyimə adıni qazdığım canımsan . səhər vaxtları soyuq gül yapraqlarının ilk toxunuşlarında əllərinin nazəninligi , məni məndən alan baharin gözəlliklrinə qatan , məsum gözəlligiə heyran edən , şeh mıncıqlarını bilə qısqandıran dadlı gülüşlərindir . sənə olan sevdamın umudlarını içimdə böyütdüyüm göyərçinlərin qanadlarında saxlanılır . yuxuya haram gözlərimlə sənə olan düşlərimə dalıram , ağ- abbaq gəlinliyinlə gəlirsən qoynuma , heyran-heyran baxıram sənə . ən gözəl çiçəkləri toplayıb tac edib saçlarını bəzəyirəm. gecənin aydınıq ulduzlarını gölərinə taxıb güllərin ən gözəl gülüşünü üzünə buraxıram . bu royalarımdan oyanıb gözlərimi günəşə çevirərkən qarşımda sən canlanırsan . sanıram başımı dizlərin üstünə qoyub , düya-düya ağlasaydım ürəyimin üşütməsi gedib canım isinərdi , kipriklərimdə yağmurlar dumanlanmazdı . xəyalımda səninlə yaşıl bir irmağın gözəsində oturub , saçlarınıin ətrini içimə alıban , sərin suyundan içmək , sənə sarılmaq , qucaqlaşıb uçmaq istəyirəm . yoxluğun buz kimi soyuqdur . üşüyürəm ... sankı ürəyimdə , gözlərimdə donub . öylə bir üşütmə ki , heç bir şey istəmirəm artiq . yoxlüğun buz kimi soyuq . ağlayıram , gözyaşlarım buza dönür . ağlayıram , gözyaşlarım axıb gedir çağlayan sulara qarışır .ah... ! bir əl olsan toxunsan alnıma , oxşasan saçlatrımı ötüb keçər başımın ağrısı , itib batar sənsizliyim. SƏNİ MİN YAŞA
